In dit werk ontvouwt zich een menselijk landschap van kracht, chaos en kleur. Figuren in geel, blauw, rood en groen bewegen omhoog als klimmers in een fragiele wereld. Ze lijken samen te zoeken, te worstelen, te bouwen — een hemelbestorming in diversiteit.
De lijnen en krassen houden hen tegelijk bijeen en uit elkaar: sporen van emotie, botsing en hoop. De geometrische vormen voegen structuur toe, als rationele pogingen om orde te scheppen in een overvolle werkelijkheid. Ondanks de spanning blijft het schilderij open, levendig en licht — een ode aan de gezamenlijke zoektocht naar richting.

Willem Boronski Gallery

Climbers of the Broken Sky

NL
Geïnspireerd door het idee dat wij allen bestaan uit sterrenstof en deel zijn van één natuur, construeerde Boronski dit werk uit scherven, oude schetsen en verscheurde tekeningen. De fragmenten zijn als bloemvormen samengebracht, alsof ze een nieuwe formule volgen. Wat verloren leek, krijgt een tweede leven in een nieuwe compositie. Elk stuk draagt herinnering, maar pas in combinatie ontstaat iets onverwachts. De gelaagdheid in kleur en vorm nodigt uit tot een visuele tijdreis: je ziet telkens iets anders, afhankelijk van moment en stemming.
ENG
Inspired by the thought that we are all made of stardust and belong to one nature, Boronski created this work from shards, sketches and torn drawings. The fragments form flower-like shapes in a renewed structure. What was once lost finds new life. Each part carries memory, yet only in unity does a fresh image emerge. The layered colours and forms invite you to time travel—what you see depends on where you stand and who you are in that moment

She Dressed in Bloom and Broken Sky

NL
In Drawn by a Thread, Undone by a Whisper beweegt een rode lijn als een draad van het lot door abstracte kleurvelden en gefragmenteerde vormen. Rood, blauw en geel suggereren innerlijke landschappen. De lijn verbindt, verdwijnt, verschijnt opnieuw — als een fluistering in verf.

ENG
In Drawn by a Thread, Undone by a Whisper, a red line moves like a thread of fate through abstract color fields and fragmented forms. Red, blue, and yellow evoke inner landscapes. The line connects, vanishes, reappears — like a whisper in paint.

Drawn by a Thread, Undone by a Whisper

NL
In Driftmarks on a Quiet Wall slingert een rode lijn door gelaagde kleurvelden, als een spoor van beweging in stilte. Fragmenten van structuur en figuratie lossen op in verf en textuur. Wat resteert, zijn sporen — herinnering of richting, toevallig of bedoeld.

ENG
In Driftmarks on a Quiet Wall, a red line meanders through layered colour fields — a trace of motion in stillness. Fragments of structure and figuration dissolve into paint and texture. What remains are marks — memory or direction, accidental or deliberate.

Driftmarks on a Quiet Wall

NL
In Carry the Sky, Catch the Earth ontmoeten kleur, materiaal en ruimte elkaar in een poëtische abstractie. Drie gekleurde cirkels — rood, blauw en groen — zweven op een witte ondergrond van geschraapte en gelaagde verf. De oppervlakte ademt zowel schilderachtigheid als sculpturale diepte. Het werk onderzoekt de balans tussen lichtheid en zwaarte, tussen het grenzeloze en het tastbare.

ENG
In Carry the Sky, Catch the Earth, colour, material, and space converge in poetic abstraction. Three colored circles — red, blue, and green — float over a white surface of scraped and layered paint. The texture suggests painterly motion and sculptural depth. The work reflects a search for balance between weightlessness and gravity, between the infinite and the grounded.

Carry the Sky, Catch the Earth

The Box of Silent Echoes toont een figuur die oplost in een veld van lijnen, scheuren en verfsporen. Olie, acryl en collagelagen op papier vormen een kwetsbare huid waarin kleur en gebaar botsen. Fragmenten van vorm duiken op en verdwijnen weer, als echo’s zonder geluid. Het werk balanceert tussen structuur en chaos, tussen aanwezigheid en verdwijnen — een stille eruptie van herinnering en beweging.

The Box of Silent Echoes reveals a figure dissolving into a field of lines, tears, and paint traces. Layers of oil, acrylic, and collage form a fragile skin where color and gesture collide. Fragments of form appear and fade, like echoes without sound. The work balances between structure and chaos, presence and disappearance — a quiet eruption of memory and movement.

The box of silent Echoes

NL
In Falling Up the Broken Staircase botsen energie en instabiliteit in een compositie van zwarte lijnen, hoekige vormen en cirkels in primaire kleuren. Rood, blauw en geel zweven tegen een licht, gelaagd vlak en versterken de spanning tussen opwaartse beweging en verval.

ENG
In Falling Up the Broken Staircase, energy and instability collide in a composition of black lines, angular forms, and primary-colored circles. Red, blue, and yellow float against a layered, pale surface, amplifying the tension between ascent and collapse.

Falling Up the Broken Staircase

NL
In On the Road to Tarascon – Tangled up in Blue wordt een herinnering aan Van Goghs verloren schilderij omgezet in een abstract landschap van beweging en melancholie. Gelaagde verf en papier onthullen sporen van wat was, terwijl houtskoollijnen het proces zichtbaar houden.

ENG
In On the Road to Tarascon – Tangled up in Blue, a memory of Van Gogh’s lost painting is transformed into an abstract landscape of movement and melancholy. Layered paint and paper reveal traces of what once was, while charcoal lines expose the process itself.

On the Road to Tarascon, Tangled up in Blue

NL
She is Buying a Stairway to Heaven toont een etherische verticale compositie waarin fragiele houtskoollijnen zich uitstrekken als een trap naar het onbekende. In zachte blauwtinten suggereert het werk zowel gewichtloosheid als overgang. De rode accenten verstoren subtiel de sereniteit, als littekens op een bijna verdwenen huid. De stilte in het beeld is gespannen: wat zich aandient is kwetsbaar en tegelijk vastberaden — een spirituele tocht tussen verlangen en verlies.

ENG
She is Buying a Stairway to Heaven presents an ethereal vertical composition where fragile charcoal lines stretch like a staircase to the unknown. In soft blues, the work evokes both weightlessness and transition. Red accents subtly disrupt the serenity, like scars on a vanishing skin. The silence in the image is tense: what emerges feels both vulnerable and resolute — a spiritual journey suspended between longing and loss.

She is Buying a Stairway to Heaven

Gather for the feast

It begins with a swelling that refuses containment. A red mass rises through the center, not as a body, not as an object, but as pressure. Lines scratch across it, searching for edge and definition, yet they slip. The surface holds and releases at the same time. Around it, greens and blues gather like weather forming behind glass.
The scratches do not decorate; they attempt escape. They trace the moment when something natural pushes through the frame of intention. The grotesque appears gently — not as distortion, but as growth exceeding its outline. What stands here is neither figure nor landscape. It is the instant before form decides what it will become.

Where the Wild Shape Wouldn’t Stay Still

Something presses downward long after the reason for it has faded. The red mass holds like a body that will not fully collapse, while a darker form leans in from above, almost touching, almost claiming. The paint gathers, drags, thickens; it refuses to lift. A vertical seam divides the surface as if time itself has been folded and stitched back together. Beneath the red, a shadowed ground absorbs what cannot be carried any further. The figure is neither stable nor undone — it hovers in the aftermath of impact. What remains is not the feeling, but its residue, settling slowly into the quiet space below.

The Weight of It Stayed Long After the Feeling Left

NL
‘Drift’ ontvouwt zich als een vibrerend landschap van kleur, textuur en innerlijke spanning. Blauwtinten domineren, doorkruist door krachtige zwarte lijnen en vurige accenten in rood, turquoise en geel. Dit schilderij werd gedurende drie jaar blootgesteld aan weer, tijd en toeval: zon, regen, sneeuw en wind lieten hun sporen achter. Verf werd losgewrikt, hout kwam aanwaaien, textiele resten nestelden zich op het doek. Boronski omarmde deze invloeden als deel van het creatieve proces.

ENG
‘Drift’ unfolds as a vibrant terrain of colour, texture, and inner tension. Dominated by blue tones and crossed by bold black lines and vivid accents of red, turquoise, and yellow. This painting was exposed to the elements for three years—sun, rain, snow, and wind left their traces. The paint cracked, the wood blew in, and textile remnants settled on the canvas. Boronski embraced these forces as part of the creative process.

Drift

NL
The Flowers Are Dyin’ Like All Things Do toont een figuur in ontbinding of verstilling, omlijst door zachtblauwe en grijze tonen. De houtskoollijnen zijn broos, alsof ze zo kunnen verdwijnen. Vlekken en schetsmatige vormen zweven als afdrukken van een herinnering. In deze melancholische stilte ontvouwt zich een besef van vergankelijkheid, maar ook van tedere schoonheid. Het werk roept op tot vertraging, tot stilstaan bij wat vervaagt en verdwijnt.

ENG
The Flowers Are Dyin’ Like All Things Do depicts a dissolving or stilling figure, framed in soft blue and grey tones. The charcoal lines feel fragile, as if about to vanish. Smudges and sketchy shapes float like echoes of memory. In this melancholic silence, a sense of transience unfolds—yet also a tender beauty. The work invites slowness, a pause to reflect on what fades and falls away.

The Flowers Are Dyin’ Like All Things Do

It Looks At Nothin’ Here Or There, Looks At Nothin’ Near Of

A little silhouetto of man

This Is Not Our Fate

This painting by Willem Boronski is a layered, rhythmic composition where movement, fragmentation, and imagination intersect. While seemingly abstract, closer inspection reveals figurative elements—limbs, organic forms, and a staircase structure winding through the image. Bold black charcoal lines guide the eye across a predominantly white background, punctuated by red, yellow, orange, and green bursts. The thick texture adds a physical, almost sculptural quality. The partially visible staircase symbolizes an uncertain climb—an attempt to move forward in a fractured world. Boronski suggests rather than defines, inviting the viewer to find meaning within the poetic chaos.

fleet-footed guides from the underworld

Beyond The Sea – Beyond The Sky

Buying A Stairway 2022

white

yellow

orange

purple

dark blue

green

light blue

brown

black

Acrylic

Aquatint

Canvas

Chalk

Charcoal

Clay

Concrete

Embroidery

Graphite

Gold

Mixed Media

Metal

Oil Paint

Paper

Pastels

Pencil

Pigment

Resin

Tempera

Textile

Watercolor

Collage

Other

Film

Digital

Ceramic

Wire

Wood

Yarn

Stone

Porcelain

Marble

Glass

Plastic

Design

Drawing

Engraving

Etching

Linocut

Lithography

Painting

Prints

Screen Print

Text

Work on paper

Photography

3D Print

Performance

Sculpture

Landscape

Portrait

Very large

Large

Medium

Small

Very Small

I’ve Travelled A Long Road Of Despair

The Princes Kept The View

Can't remember when I was born And I forgot when I died

Exhibition “Drift” – Willem Boronski
Prologue: The Vertical Drift June 3 to August 27, 2025 – Cultuurhuis Huis Doorn

In this exhibition, originally titled “Drift”, Willem Boronski presents a selection of 22 abstract-expressieve works. While created intuitively ("without a map, but with a compass"), a recurring motif emerged during the process: The Ladder.

Retrospectively, this series represents the study of 'Vertical Drift': the human urge to climb, to build, and to ascend. The paintings explore the tension between order and disruption, balancing chance and intention.

These static works form the foundation for Boronski’s current multimedia project Painter on the Road (Studio Unit 1), where he steps off the ladder to explore the 'Horizontal Drift' of the eternal traveler.

Living life, hippie style